Soms, heel soms, heb je van die momenten waarop je denkt: is dit het nou? De was die zich opstapelt, het eeuwige “mamaaaa”, je hoofd dat nooit echt stil is… en ondertussen probeer je alles te zijn: moeder, regelaar, knuffelautomaat, taxi en ook nog een beetje jezelf.
Dus ja, het is tijd dat jullie er even tussenuit moeten. Gewoon jij als single mom en jou kind/kinderen. Geen groots avontuur ver weg, maar iets haalbaars. Iets zachts. Iets waar jullie allebei van kunnen opladen. En zo komt die midweek op de Veluwe precies op het juiste moment.
Het begint al met het inpakken. Of nou ja… het idee van efficiënt inpakken versus de realiteit van een kids die ook echt drie knuffels, twee boeken en “die ene trui die eigenlijk te klein is maar wel lekker zit” moet meenemen. Maar eerlijk? Dat hoort er ook gewoon bij.
Aankomen op de Veluwe voelt anders. Rustiger. Alsof iemand het volume van de wereld een paar standjes lager zet. Geen drukte, geen gehaast. Alleen bomen, frisse lucht en ruimte. Zoveel ruimte.
De eerste ochtend word je wakker zonder wekker (halleluja), maar wel met een klein gezichtje naast je dat fluistert: “Mama… zijn we nu op vakantie?” Smelt!
Maar goed, stilzitten is natuurlijk niet echt een optie met een kind. Dus: jassen aan, schoenen aan (na ongeveer vijf keer vragen) en naar buiten.
De Veluwe is echt een droom met kinderen. Overal is iets te ontdekken. Takken worden zwaarden, heuveltjes worden bergen en een simpele wandeling verandert in een avontuur. En terwijl je kind druk bezig is met ontdekken, merk je dat jij… ontspant. Echt ontspant.
En dan dat fietsen… als je ooit hebt getwijfeld: DOEN. Met je kind achterop of naast je — de Veluwe voelt alsof het ervoor gemaakt is. Stoppen wanneer je wilt, even picknicken, een koekje eten zonder dat iemand er iets van vindt. Gewoon vrij zijn.
Als single mom sta je eigenlijk altijd “aan”. Jij bent degene die alles opvangt, regelt en oplost. Maar daar, midden in de natuur, voelt het even… lichter. Alsof je het niet allemaal alleen hoeft te dragen.
’s Avonds, wanneer de dag langzaam overgaat in stilte, komt er een soort rust die je thuis bijna niet meer kent. De kids moe maar voldaan, jij met een kop thee (of oké, een wijntje), kaarsjes aan… en gewoon even zijn.
Misschien een verhaaltje voorlezen, nog één knuffel (of drie), en dan dat moment dat ze eindelijk slapen… en jij daar zit. In stilte. En denkt: dit hadden we nodig.
Deze midweek is mischien geen luxe vakantie. Het is iets veel waardevollers: tijd. Aandacht. Verbinding.
Dus als jij dit leest en denkt: misschien moet ik dit ook doen…
Zie dit als jouw zachte duwtje!
Pak die tas (inclusief te veel knuffels), boek dat huisje en ga. Niet omdat alles perfect moet zijn, maar juist omdat het dat niet is.
Want geloof me! Die herinneringen, die kleine momentjes samen… die blijven.
Liefs,
Boek nu!
